Home

Mijn verleden

Mijn huisgenootjes

Mijn vriendjes

Mijn dagboek

Nieuw toegevoegde avonturen

Archief
Mijn avonturen vanaf 2005 tot en met 2006

Fotoalbum

Cursussen

Dierenarts bezoekjes

In Memoriam

Leuke links

Al mijn avonturen (oftewel "Het dagboek van een Labrador")
Mei 2008

Alleen was het weer plots omgeslagen en regende het enorm. Kortom...... we zijn dicht bij het strand geweest, maar niet op het strand zelf. Achteraf hebben we helemaal niet gewandeld, maar wel heerlijk een stuk auto gereden.
Zoals jullie weten vind ik auto rijden helemaal niet erg en juist reuze gezellig met mijn baasjes. Zeker in de nieuwe auto van mijn vrouwtje. Daar zit ik achterin en kan ik echt om mij heen kijken.

Ach er zullen vast nog meer mooie dagen aankomen wanneer ik dan wel naar het strand ga en heerlijk rond ren, zwem en achter een balletje aan ren.
Dit is pas het begin van de bijna zomer en dus....... kom maar op........ Ik ben er klaar voor om de stranden onveilig te maken. Natuurlijk mag ik niet op alle stranden, maar dat zoeken mijn baasjes vast wel uit voor mij.

Naar boven

Het is wel zo dat ik nu een beetje bekend wordt daar op dat vliegveld en ik door bijna iedereen begroet wordt. Wat ik natuurlijk helemaal niet erg vind.

Oh... ja, dat is waar ook. Een paar weken geleden heeft het baasje van Kwibus die ik ook wel eens op het vliegveld heb gezien, het besluit moeten nemen om hem in te laten slapen. Hij was al redelijk oud en was ook heel ernstig ziek. Toch....... Kwibus  we zullen je missen.

Terug naar de dag van vandaag:
Nadat we aangekomen waren op het veld, werden de spulletjes uit de auto gehaald en op het veld gezet zoals water voor mij en stoeltjes voor mijn baasjes. Ook de vliegspulletjes stonden er natuurlijk. Tegenwoordig hebben mijn baasjes een eigen uitrusting en dan is een grotere auto toch wel handig hoor. Dit had namelijk in de andere auto allemaal niet gepast.

Mijn vrouwtje wachtte nog even op een goede wind. Het was namelijk zo dat de wind helemaal verkeerd stond en aangezien mijn vrouwtje nog niet zoveel ervaring heeft, durfde ze dit niet aan.
Mijn baasjes twijfelde ook enorm, maar dit had meer last van pijn in zijn rug. En ja..... die wilde eigenlijk zijn rug wel sparen voor de komende vliegvakantie volgende week.
Gevolg....... we gingen na enkele uurtjes ongevlogen naar huis.
Zoals ik al vertelde, donderdag gaan we toch op vakantie en kunnen mijn baasjes elke dag vliegen. Dit keer dan niet met en lier/kabel, maar vanaf een hoge berg. Dat heb ik ze tenminste horen zeggen tegen elkaar. Ach.... ik wacht het maar af, ik zal het denk ik vast wel naar mijn zin hebben en anders zorg ik daar zelf wel voor.

Naar boven

's Morgens zijn mijn baasjes even wat inkopen gaan doen voor onze toekomstige vakantie volgende week.
Ja, we gaan inderdaad volgende week even een paar daagjes weg, naar een andere land zoals mijn baasjes mij al verklapt hebben.. Maar daar later deze week meer over.
Toen ze die inkopen gingen doen mocht ik helaas niet mee. Wel vertelde ze me dat we later die dag iets voor mij.

Na een tijdje waren ze terug en ja hoor...... de waterflessen werden gevuld en ik wist dat het nu mijn tijd was.
We sprongen in de auto en gingen in de eerste instantie naar het strandje waar we vorig jaar veel kwamen.
Daar zaten alleen heel erg veel vissers en er was geen ruimte voor mij om te badderen in het water.
Mijn baasjes gingen op zoek naar een andere plek en die vonden ze hoor. Het was er ruim, verlaten en in één woord SUPER LEUK!!!! Ik kon daar zo het water in rennen en zelfs mijn baasjes hebben hun voeten nog in het water gedaan.
Mijn vrouwtje was hier ook nog nooit geweest, maar volgens mij gaan we hier zeker nog een keertje terug komen.
Dit strandje was echt mijn DROOMstrand.

Uitgeput en voldaan liepen we later weer terug naar de auto en reden we naar huis.
Oh...... echt een paar perfecte dagen geweest.

Naar boven

Maar we begonnen de training weer op het veld achter het normale trainingsveld. Dit veld is een braakliggend terrein en heeft heel veel hoog gras. Dus een zoek apport is zo neergelegd.
Sommige oefeningen deed ik heel netjes, maar ik had het vandaag wel even heel moeilijk met blijven zitten wanneer er een dummy gegooid zou worden. De trainster drukte een paar keer op de afstandbediening van de Psst band, maar gelukkig voor mij deed de band het niet altijd even goed. En kon ik toch een paar keer de dummy halen wanneer ik eigenlijk moest blijven zitten.

Ik hoef de komende nacht in elk geval niet bang te zijn voor muggen in mijn mandje. Ik ruik zo naar de citronella dat er in de verste verte geen mug naar mij toe komt.
De bedoeling was eigenlijk dat mijn vrouwtje direct naar huis wilde gaan. Morgenochtend vroeg zouden we namelijk op een soort van mini vakantie gaan is mij verteld. Vanmiddag heeft mijn vrouwtje de tassen en spullen dan ook al allemaal klaar gelegd in de huiskamer.
Alleen omdat twee trainster jarig waren geweest, moest dit even gevierd worden. We zaten heerlijk buiten, ik heb naar de behendigheid gekeken die op het normale trainingsveld aan de gang was. Rare sport is dat eigenlijk, die honden moeten over allerlei rare hindernissen springen. Ik heb al moeite met een normale hoogte sprong, laat staan met door een band springen of over een schutting.

Naar boven

Zo...... we waren er klaar voor, de reis kon beginnen.
Mijn baasjes hadden gezegd dat dit een mini vliegvakantie zou worden in een land waar ik nog niet geweest was.
Het was ongeveer zes uur rijden en volgens mijn baasjes zou ik het daar helemaal grandioos vinden en kon ik daar rennen naar hartenlust. Ook hadden mijn baasjes met mij besproken dat ik me geen zorgen hoefde te maken dat ik daar aan mijn lot werd overgelaten. Ze zouden net als op het normale vliegveld om de buurt vliegen en er zou altijd iemand bij mij zijn.

In de auto zat ik heerlijk op mijn eigen plekje en ben ik lekker uitgebreid gaan liggen. Soms riepen mijn baasjes mij en keek ik even over de leuning, maar in het algemeen heb ik de hele weg weinig van de omgeving gezien en heb ik dus lekker geslapen. Toen we er bijna waren keek ik wel waar we waren en wat ik zag beviel mij heel goed.
Ik zag bergen, water en heel veel bomen. Volgens mij zou ik het hier inderdaad goed naar mijn zin hebben.

Nadat mijn vrouwtje had ingecheckt gingen we een plekje zoeken. Het was een super plek, in de schaduw onder een paar dennenbomen waar HEEL VEEL dennenappels in zaten die geregeld naar benden vielen.
Mijn baasjes zetten de tent op en gingen de spulletjes uit de auto halen. Ook werd mijn zomertent opgezet zodat ik weer lekker uit de zon en wind kon liggen.

Alles was uitgepakt, neergezet en klaar. We begonnen maar eens met een heerlijke wandeling in de buurt. Mijn vrouwtje kwam er gelijk achter waar ze mij wel en niet moest uitlaten. We liepen namelijk eerst op een plek waar mijn vrouwtje die enge spinnetjes van mijn vacht moest schieten, teken zijn dat volgens mij. Op die plek werd ik dus niet meer uitgelaten, wel jammer want daar kon ik mooi los lopen.
Mijn baasjes zagen tijdens de wandeling bekende van het vliegen en gingen wat drinken op het terrasje van de vakantieplek.
Omdat het rond etenstijd was, werd er ook gelijk besloten dat we de eerste avond bij het restaurantje van de vakantieplek zouden eten.
Ik heb tijdens het eten netjes onder de tafel gelegen en heb niet gebedeld. We liepen weer terug naar de tent waar we zagen dat er hout gesprokkeld werd. Bij een andere tent van mensen die mijn baasjes ook kende werd een vuur gemaakt van stokken en dennenappels. Dood zonde vond ik het dat die mooie stokken en dennenappels in het vuur werden gegooid, maar aan de andere kant was het ook wel heel erg gezellig. Zo met dat knisperende vuur voor mijn neus.
Ik was een super hond zo vertelde mijn vrouwtje later. Na enige tijd waren mijn baasjes zo moe dat we een laatste rondje liepen en naar de tent gingen. Tijd om te slapen!!

In de tent werd mijn slaapplekje in orde gemaakt en ik vond het maar weer raar dat ik mijn baasjes wel zag liggen, maar ik niet naar ze toe kon. Er zat iets tussen ons in en dat raakte mijn neus steeds. Mijn baasjes konden er wel om lachen, maar ik vond het maar raar.

Naar boven

Na het ontbijt vertelde mijn baasjes dat ik even op de tent moest letten omdat zij even naar een kennismakingsbespreking moesten een paar tenten verderop. Achteraf bleek het recht tegenover onze tent te liggen en zag ik mijn baasjes dus zo zitten.
Na dat gesprek werden de vliegspulletjes gepakt en niet te vergeten het water en vertrokken we naar een stuk grasveld in de buurt. Daar zouden mijn baasjes gaan laten zien hoe goed zij met dat rare vliegding konden omgaan.

Daar aangekomen werden de vliegspullen uit de auto geladen en liepen we naar dat grasveld. Ik werd op een plakje gelegd in het nog koele gras en mijn baasjes begonnen met "spelen". Er waren nog meer mensen bezig op dat grasveld met oefenen, maar die vond ik niet interessant. Ik bleef kijken naar mijn baasjes.
Met mijn baasje ging het best goed, maar mijn vrouwtje viel een paar keer zeer lelijk. Ik rende dan gelijk naar mijn vrouwtje toe om te kijken of ze misschien mijn hulp nodig had.

Op een gegeven ogenblik, na een behoorlijke val, werd mijn vrouwtje zo kwaad en verdrietig dat het allemaal niet lukte dat alle spullen weer werden ingepakt. We reden weer terug naar de camping en daar hebben mijn baasjes eerst wat gegeten. Daarna werden er wat lekkere spulletjes gekocht bij een plaatselijke winkel. Ik bleef met mijn baasje bij de auto terwijl mijn vrouwtje wat kocht voor de avond.
Mijn baasje vertelde mij dat we vanavond bij de tent wat eten gingen klaar maken.

Bij de tent weer aangekomen gingen we even heerlijk relaxen. Ik was ondertussen druk bezig om alle dennenappels in de omgeving van de tent bij elkaar te sprokkelen voor de tent.
Mijn baasje was aan het uitzoeken hoe dat kookding werkte, wat trouwens ook reuze interessant was. Toen hij dit had uitgezocht werd het eten in elkaar gezet. Ik lag het van een afstandje te bekijken en vond het allemaal reuze interessant en lekker ruiken.

Na het eten liepen we nog een laatste rondje en was het alweer tijd om te slapen.

Naar boven

De ochtend ging zowat weer hetzelfde als de eerdere ochtend. Weer moesten ze bij een kennismakingsgesprek zitten, dit keer van een andere groep waar ze bij ingedeeld waren. Alleen was ik er dit keer bij en ging het allemaal net iets sneller dan gisteren. Mijn vrouwtje hoorde ik in de auto zeggen, onderweg naar dat zelfde grasveld als gisteren, dat ze over waren gezet naar een andere groep omdat het misschien wel het beste was.

De spullen werden op dat grasveld weer uitgepakt, dit keer alleen de spullen van mijn vrouwtje. Ik ging maar weer bij de spulletjes liggen en kijken hoe het vandaag zou gaan met mijn vrouwtje.
Gelukkig werd ze nu bijgestaan door andere mensen en ging het veel beter dan gisteren. Ze was er zelf ook enorm blij mee.

Rond de middag hadden mijn baasjes er even genoeg van en werden de spulletjes weer ingepakt om wat te gaan eten. We reden terug naar de tent en liepen naar het terras van de vakantieplek.
Na wat te hebben gegeten hebben we nog even gekeken hoe sommige vliegdingen op de grond terecht kwamen, waarna we naar de auto liepen om boven op een berg te gaan kijken.

Het was best een heftig ritje. De weg liep heel schuin ik voelde dat heel goed op mijn plekje in de auto. Boven aangekomen bleek dat we boven op een berg stonden. Lang bleven we daar niet want mijn baasjes hoorde dat door de wind er veel mensen naar benden wilde gaan. Die wilde wij allemaal voor zijn.
Na enige tijd waren we weer beneden en reden we eerst naar het dorpje in de buurt om weer wat eten te halen voor de avond.

Terug bij de tent dronken we wat en gingen we eten. Na het eten wilde mijn baasje gaan douchen, maar achteraf kwamen mijn vrouwtje en ik erachter dat hij was blijven hangen bij kennissen van mijn baasjes. Hier kwamen we achter toen mijn vrouwtje mij wilde uitlaten. Na deze wandeling zijn wij ook nog even bij hun gaan zitten. Zij hadden trouwens ook een hond, een American Stafford, zijn naam ben ik even vergeten. Wel was hij een beetje een zeer vervelend. Hij liep steeds aan mijn piel te ruiken. Ik gromde geregeld, maar dit kwam blijkbaar niet over. Mijn baasje gaf mij op mijn kop voor mijn gegrom, waardoor ik even de realiteit verloor en uitviel naar mijn baasje in plaats van naar die rare hond.
Natuurlijk kreeg ik van mijn baasje giga op mijn kop dat ik dat NOOIT meer mag doen, natuurlijk doe ik dat NOOIT meer. Schrok er zelf ook ENORM van, dit had ik helemaal niet tegen mijn baasje moeten doen. Ik schaamde me echt enorm.
Mijn baasje was echt de verkeerde persoon op de verkeerde plaats op het verkeerde tijdstip.

Na enige tijd bij deze mensen te hebben gezeten voor de tent, was het tijd geworden om ons bedje in te duiken. We liepen ons laatste rondje en doken de tent in.
Omdat het de afgelopen nachten zo koud was geweest hadden mijn baasjes een andere slaapplek voor mij in gedachten, maar daar morgen meer over.

Naar boven

Mijn vrouwtje ging snel douchen en ontbijt halen. Terwijl mijn baasje mij weer ging uitlaten.
Tijdens het ontbijt hoorde ik mijn baasjes zeggen dat we straks weer een berg op gingen rijden. De andere mensen van het vliegen gingen allemaal met een busje mee, maar wij gingen heerlijk met onze eigen auto. Dit omdat ik ook meeging naar boven.

Het was tijd om naar boven te rijden. Op deze berg waren we nog niet geweest en deze was ook behoorlijk stijl, dat was weer goed te merken in de auto.
Aangekomen op de berg moesten we nog een heel stuk naar boven lopen. Mijn baasjes lieten alle vliegspullen in de auto en we begonnen aan de wandeltour naar boven.
Ik vond het niet erg dat schuin naar boven gewandel, wat ik wel vervelend vond waren de steentjes onder mijn pootjes halverwege. Gelukkig kon ik op het gras lopen en liep dat een stuk beter voor mij. Boven aangekomen werd er door iedereen uitgepakt en gekeken of de berg wel goed was. Ik begreep er weinig van, die berg was toch prima, alleen keken mijn de mensen weer ergens anders naar dan ik natuurlijk.
Na even op de berg te hebben gestaan liepen we weer terug naar beneden. Achteraf bleek dat die andere mensen die hun vliegspullen hadden uitgepakt ook weer naar beneden konden. De berg was toch niet goed genoeg, de wind was verkeerd.

We reden terug naar het terrasje en daar hoorde we dat we naar een andere berg zouden gaan, vlak bij het grasveld van een gisteren en eergisteren. Wij reden er alvast naar toe. Daar aangekomen zag ik een Sint Bernard hond staan, dit was niet mijn buurhond Troy, maar een andere.
Mijn vrouwtje zag dat die hond niet echt goed vast werd gehouden en we liepen dan ook om die hond heen. Plots zag mijn vrouwtje ineens die hond op ons afrennen. Ik had het niet eens door, tot dat die hond mij in mijn kont probeerde te bijten. Natuurlijk reageerde ik direct en wilde ik hem terug pakken. Mijn vrouwtje had mij alleen aan de riem en ging (heel dom) tussen ons in staan. Gelukkig werd die andere hond terug geroepen en reageerde er ook op maar leuk vond ik het niet. Ik was ook direct op mijn hoeden voor elke hond, groot of klein.

We bleven nog heel even kijken hoe de mensen van de berg af vlogen. Mijn baasjes wilde dit niet doen. Mijn vrouwtje was er nog niet helemaal aan toe en mijn baasje had nog steeds last van zijn rug. Ik vond het allemaal wel goed, het was gezellig en daar ging het om. Daarnaast had ik het naar mijn zin en dat was voor mij belangrijk.
Toen er een paar veilig geland waren, sprongen wij weer in de auto en gingen in een dorpje verder op kijken. Waarna we weer terug reden naar de tent.

Bij de tent hoorde ik mijn baasjes zeggen dat we naar huis zouden gaan. En dit ging ook echt gebeuren geloof ik want ze begonnen met inpakken van de spullen. Mijn spulletjes werden ook ingepakt en in de auto gelegd. Ik was ondertussen weer druk bezig om zoveel mogelijk dennenappels bij elkaar te verzamelen.

Na enige tijd was bijna alles ingepakt en gingen ze de andere mensen van het vliegen gedag zeggen, waarna de laatst spulletjes ingepakt werden. Ik werd daarna in de auto gezet en nadat we waren uitgeboekt begonnen we de reis terug naar huis. Aan de ene kant wel jammer hoor dat we eerder vertrokken, ik had het er best naar mijn zin. Maar ja........ als mijn baasjes dit besluiten, dan kan ik niets anders dan mee terug gaan.
Op de terugweg heb ik echt de hele weg geslapen, mijn baasjes waren soms echt onzeker of ze mij wel in de auto hebben gezet.
Daarom werd ik geregeld geroepen, waarop ik mijn neus even liet zien en daarna direct weer verder ging met slapen.

Aan het begin van de avond waren we weer thuis, waar de spulletjes weer uit de auto geladen werden en het daarna snel tijd was om te gaan slapen.
Het waren leuke dagen waarin ik heerlijk buiten ben geweest, heb gerend, gezwommen, gespeeld en gerotzooid heb.
Zo mogen alle vakanties zijn, alleen wel wat langer

Naar boven

's Middags zeiden mijn baasjes wel tegen mij dat het morgen mijn dag gaat worden. Morgen zouden we gaan zwemmen, vandaag was het een feestdag vertelde ze en zou bijna iedereen bij het water zitten. Waardoor ik niet zou kunnen zwemmen.

Dan maar hopen dat het snel morgen is en dat ik snel mag zwemmen.

Naar boven

'S morgens heerlijk gewandeld met mijn baasje en in de middag werden de spulletjes gepakt om naar het strand te gaan hoor. De waterfles werd gevuld en de handdoek gepakt. Ik voelde aan mijn water dat het vandaag ging gebeuren.

Van een afstand rook ik het zeewater al...... Ik mocht weer ZWEMMEN!!!!! De auto werd stil gezet en ik was een stuiterbal in de auto. Eindelijk werd de deur open gedaan en ik stormde naar buiten. Mijn baasje had al een tennisbal en ik begon al naar het water toe te rennen. De tennisbal werd gegooid en ik piepte gewoon van de opwinding om de tennisbal te halen.
Na een paar keer te hebben gerend en heerlijk te zijn afgekoeld was het tijd om weer naar de auto te gaan en afgedroogd te worden door mijn vrouwtje.
HEERLIJK!!!!! wanneer het mijn dag is. Ik krijg dan alle aandacht van mijn baasjes, normaal ook wel, maar dan net even wat meer en gaan we altijd dingen doen die IK leuk vind.

Weer thuis gekomen was ik moe, maar voldaan.

Naar boven

Mijn vrouwtje vond dat ik het helemaal niet zo verkeerd deed. Ik sprong niet in wanneer er een dummy viel. Mijn vrouwtje wil mij de komende tijd op de fluit gaan zetten, scheelt haar weer stem geluid en ik hoor die fluit toch beter dan dat gebleer van mijn vrouwtje.

Kortom.... het was weer een lekkere warme, maar geslaagde apporteeravond zonder psst... band.

Naar boven

Ik moet eerlijk zeggen dat ik de G & G oefeningen redelijk saai begin te vinden en ik tijdens de les ook lekker aan het vervelen ben. Ik blaf, piep en ja... gevolg... ik krijg op mijn kop van mijn vrouwtje.
Verder is het wel gezellig hoor, maar mijn vrouwtje gaat eens kijken hoe ik me de volgende keren gedraag.
Laat ik jullie zeggen dat ik al weet wat ik wil...................... en niet wil.............

Naar boven

Bij het strand aangekomen, moesten we nog heel even wachten op Isis en haar baasjes. Maar al snel zag ik die ook aankomen. De spulletjes werden uit de auto gehaald en op naar het strand. Op dit strand was ik nog nooit geweest, ik kon zien dat Isis hier bekend was.

Op het pad naar het strand mochten Isis en ik al los en we begonnen dan ook gelijk te rennen als een gek. Aan het einde van het pad was Isis even ondeugend en ging achter een karretje met een vlieger aan. Gelukkig kwam ze nadat er geroepen was door haar baasjes weer terug, maar jeetje wat kan die meid rennen zeg.
Het water was nog een end lopen, maar daarvoor gingen we eigenlijk niet naar dat strand. In het water was het ook veelste druk met al die rare vaarvliegers, mijn vrouwtje noemt ze iets met kite ...., nou ik vind het vervelende dingen want hierdoor kon ik niet in het water.
Maar dat mocht niet de pret drukken. Mijn baasje en het baasje van Isis gingen vliegeren en wij (Isis en ik) vermaakte ons prima met onze vrouwtjes.

Zo heeft mijn vrouwtje hele mooie foto's van ons gemaakt in de rand van het strand, bijna duinen. Deze kan je bewonderen in mijn fotoalbum.
Toen iedereen na een paar uurtjes genoeg had van het strand en moe en voldaan was, liepen we terug naar de auto waar ik wat water kreeg en mijn baasjes een patatje gingen halen.
He.... wat was dit een heerlijke, leuke, vermoeiende maar zeer gezellige dag.
Isis....... dit moeten we nog een keertje over doen, maarre.... beloof jij dan dat je niet meer achter al die vliegers aan gaat??

Naar boven

Toen het eenmaal tijd was om dat te doen, mocht ik mee.
Het feestje was daar nog niet afgelopen en ik hem me prima vermaakt. Kreeg veel aandacht van de mensen die er waren en heb zelfs nog een paar stukjes stokbrood weten te scoren met lief kijken.
Na een tijdje daar te hebben rond gerend was het tijd om naar huis te gaan en was het al later dan ik dacht. Kortom.....slaap tijd.
Ondanks dat we geen training hebben gehad, was het toch nog een gezellige avond.

Naar boven

Naar boven

In vond het best, ik vermaak mij toch altijd wel prima op het vliegveld. Helaas voor mijn baasjes viel de wind enorm tegen op het vliegveld en konden ze niet vliegen. Ik vond het eigenlijk stiekem helemaal niet erg, hierdoor kreeg ik de gezellige aandachten en bleven ze bij mij zitten.

Nadat mijn baasjes het zat waren en genoeg gebabbeld hadden met de mensen daar werden de spullen werden weer in de auto gezet en we gingen weer huiswaarts.
Toch weer lekker een paar uur heerlijk buiten geweest, geen straf voor mij

Naar boven

Dit keer was het groepje echt super klein, we waren maar met totaal zijn drieën. De trainster die we  normaal hadden was er niet en een andere trainster die ik al eerder had gehad nam de les over.
Op het veld was de behendigheidsgroep al druk aan het trainen en dat bracht geloof ik de trainster op een idee.
Er werd een schutting op het veld gezet. Dat is zeg maar een soort berg van twee houten planken. Aan de andere kant werd dan een dummy gegooid en dan moesten wij eerst over de schutting en daarna de dummy halen.

Ik had dit nog nooit eerder gedaan en dat werd mij dus even in een sneltrein vaart aangeleerd. Mijn vrouwtje stond met een koekje hoog in het midden te tikken en daar reageerde ik natuurlijk op. Ik nam een aanloop en begeleid door iemand uit onze groep die mijn riem vast hield rende ik de schutting op. De eerste paar keren redden ik de top niet, maar op een gegeven ogenblik had ik het door en rende ik zo naar de hand van mijn vrouwtje toe en dus zo over de schutting heen.
Helemaal alleen lukte het mij nog niet, maar zo voor de eerste paar keren ging het volgens de trainster best goed en had ik best aanleg voor.
En leuk dat ik het vond joh...... Ik werd er helemaal wild van . De andere twee honden hadden het al vaker gedaan en hadden zelfs behendigheid gedaan in een verleden. Hierdoor renden hun er zelfstandig overheen.

Verder deden we nog een paar leuke oefeningen. Zo liepen we in linie (in één lijn) en werd er een dummy gegooid. We draaide om en liepen weer terug, waarna er "apport" gezegd werd. Het vreemde was dat ik me zelf moest omdraaien (we stonden met onze rug naar de gegooide dummy) en dat vond ik een beetje raar idee. Terwijl ik de dummy haalde ging mijn vrouwtje op een stoel zitten en dat vond ik helemaal vreemd. Ik liep dus niet naar mijn vrouwtje, maar naar de trainster die er toevallig ook stond.
Iedereen moest ook een beetje om mij lachen dat ik zo'n truc uithaalde. Daarna moest ik voor mijn vrouwtje gaan zitten en dat deed ik dus met mijn rug naar mijn vrouwtje, kijkend naar de behendigheidsgroep. Toen moesten ze nog meer om mij lachen.

Mijn vrouwtje is na deze les een beetje aan het nadenken geslagen en vertelde mij in de auto terug naar huis dat ik het misschien wel leuk zal vinden om met G & G 1 te stoppen en behendigheid te gaan doen. Aangezien ik de laatste tijd er niet zo met mijn koppie bij ben tijdens de G & G 1 trainingen. Ach....... we zien wel hoe het allemaal gaat lopen.
Maar we zouden eerst proberen om het diploma  G & G 1 te halen en het examen hiervan zal pas in het najaar plaats vinden.

Naar boven

Op school aangekomen lag ik heel stil en saai naast mijn vrouwtje te wachten tot het tijd was om het veld op te gaan.
En ja.... toen het eenmaal tijd was, had ik meer aandacht voor de omgeving als voor mijn vrouwtje en voor het luisteren.
Ik had gewoon echt GEEN zin, heeft iedereen toch wel eens. Nou ik dus ook.

Mijn vrouwtje was er gelijk uit. We zouden stoppen met G&G trainen en zouden behendigheid gaan doen. Tenminste dat dacht ze, maar de trainster vertelde wel dat ik misschien wel helemaal uit mijn dak zou gaan en misschien nog drukker zou worden. Dit omdat behendigheid een enthousiaste sport is en ik daar helemaal hyper van kan worden.
Dus mijn vrouwtje gaat er nog even hard over denken en misschien gaan we binnenkort wel een proefles nemen.

Maar terug naar vanavond..... ja... wat is er verder te vertellen. Ik was gewoon lekker stront vervelend en had nergens zin in. Ik heb het dan ook heerlijk op een blaffen gezet tussen de oefeningen door. Had gewoon geen zin om te wachten, had eigenlijk helemaal geen zin

Naar boven