Home

Mijn verleden

Mijn huisgenootjes

Mijn vriendjes

Mijn dagboek

Nieuw toegevoegde avonturen

Archief
Mijn avonturen vanaf 2005 tot en met 2006

Fotoalbum

Cursussen

Dierenarts bezoekjes

In Memoriam

Leuke links

In Memoriam
R.I.P.

Poes             Duffy             Lizzy             Mazunga             Bunny             Mando

Poes

Poes was mijn jongste huisgenootje, mijn enige vrouwelijke (dierlijk) huisgenootje en eigenlijk ook de "gammelste". Zij was de dochter van Bolle en was 10 jaar oud. Net als ik was ze door mijn baasje ook uit het asiel gehaald. In het asiel hadden ze haar de naam "Kleintje Pils" gegeven. Mijn baasje vond dit geen leuke naam voor haar en noemde haar eigenlijk steeds Poes. Zo is ze aan mijn naam gekomen. Erg origineel is het niet, maar ja.... beter Poes dan Kleintje pils.
Ze kon niet zonder haar vader en dus heeft het baasje haar vader ook mee genomen.

Eigenlijk zeer onverwacht hebben mijn baasjes haar 15 augustus 2007 laten inslapen.

Kleine Poes had artrose, maar dat is niet de reden van overlijden geworden. Mijn vrouwtje ontdekte dat ze gele lippen had en heeft de dierenarts gebeld.
's middags konden ze gelijk op afspraak komen. De dierenarts keek ernaar en wist gelijk te vertellen dat het een ernstige lever aandoening was en dat Kleine Poes behoorlijk wat pijn moest hebben. Ook vertelde ze dat Kleine Poes waarschijnlijk niet lang meer te leven had.

Mijn baasjes namen de zeer moeilijke beslissing om Poes uit haar lijden te verlossen en haar te laten inslapen. Hoe oneerlijk kan het leven zijn!!

Lieve Kleine Poes, kleine sop, zo teer, maar oh zo sterk.
Maatje en dochter we zullen je missen, je zal altijd een plek in ons hart hebben.

Duffy

Duffy was mijn oudste huisgenootje wel 14 jaar oud. Hij was een kruising tussen een angora kat en een normale huis-tuin en keuken kat. Hierdoor had hij langere haren dan een normale kat en kortere haren dan een angora kat.

Na een redelijk kort maar zeer snel en heftig ziektebeeld hebben mijn baasjes een moeilijke beslissing genomen en hebben ze hem 2 mei 2006 te laten inslapen.

20 april 2006 was hij lusteloos en at weinig of niets. 21 april 2006 zijn mijn baasjes met hem naar de dierenarts gegaan en daar bleek dat hij een verstopping had in zijn darmen. Dit is er onder narcose uitgehaald. Verder bleek dat hij flink wat problemen had met zijn nieren. Zijn nierfunctie mocht 140 zijn, maar was ruim 380. Verder mocht er een vergiftiging in zitten van 14, maar dit was ruim 38.
Ze hebben toen medicijnen en speciaal voer meegekregen.

Thuis bleek al zeer snel dat het nog steeds heel slecht met hem ging, hij sliep veel en begon op een gegeven ogenblik ook enorm te stinken. Hij lustte het speciale eten niet en na het weekend heeft mijn vrouwtje gelijk de dierenarts gebeld. Ze mocht hem alles geven, als hij maar weer zou gaan eten. De ene keer at hij wel wat, maar nog steeds zeer slecht en weinig. Ook werd hij steeds magerder.
Ze hebben hem zelfs Casselerrib gegeven, de ene keer at hij wel en dan weer niet.
Mijn andere huisgenootjes (Bolle, Poes en Jemmy) en ook ik gingen afstand van hem nemen. We lieten hem met rust.

Zondag 30 april en maandag 1 mei 2006 heeft hij helemaal niet gegeten.
Dinsdag 2 mei 2006 hebben ze toen besloten om hem te laten inslapen, ze konden er niet meer tegen om het beestje zo te zien lijden.
Het is het een enorm gemis voor ons allemaal. De ouwe chagrijn, ouwe sok/bok, Duffysnuffel die kon zitten en pootjes geven op commando!!. Maar toch zijn eigen leventje leidde en aankwam wanneer hij een knuffel of aai wilde.

Lief Duffybeest..... rust zacht, een plekje in ons hart zal je altijd houden.

Lizzy

Lizzy was de kat van mijn opa en oma en dus eigenlijk mijn nichtje. 8 december 2005 hebben ze haar in moeten laten slapen omdat ze heel snel, door haar ouderdom (op 4 maanden na 19 jaar oud), slechter werd.

Ze was een 100% pers en had een klein hazenlipje wat ze heeft opgelopen doordat ze uit het douche raam was gevallen/gesprongen en met haar kopje op de grond was gekomen.

Van mijn baasjes heeft ze op haar 16^de verjaardag nog een brommer gekregen en op haar 18^de verjaardag een auto. Lizzy en ik konden het redelijk met elkaar vinden, ondanks haar leeftijd.

Bij deze wil ik mijn opa en oma heel veel sterke wensen bij het verwerken van dit grote verlies. Lizzy rust zacht, we zullen je allemaal enorm missen en je zal altijd in onze gedachten blijven.

Deze foto is op haar 18^de verjaardag gemaakt. Mijn oma heeft zelfs slingers voor haar opgehangen omdat dit  en Lizzy ook zo speciaal en bijzonder is/zijn.
 

Mazunga Mijn eerste echte grote liefde

In de nacht van donderdag 29 en vrijdag 30 september 2005 is mijn eerste, echte grote liefde overleden.

Drie maanden geleden was ze al eens ernstig ziek en lag ze op het randje.
Ze had toen last van een maagophoping (broertje/zusje van een maagkanteling). De dierenarts heeft haar toen nog net kunnen opereren, maar dit was een zeer zwaar strijd voor haar geweest om er weer helemaal bovenop te komen.

In de desbetreffende nacht kreeg ze weer dezelfde klachten en haar baasjes wilde haar niet nogmaals dezelfde pijn en strijd laten doorstaan.
Waarschijnlijk zou ze er nu nog meer moeite mee hebben om er weer bovenop te komen en dan was de vraag....... "wanneer gaat het weer gebeuren".
Haar baasjes hebben een zeer moeilijke beslissing genomen om haar dit alles te besparen en haar in te laten slapen.

Mijn vriendin Zunga was een Rhodesian Ridgdback en wel een behoorlijk stukje ouder dan ik. Dat was ook wel te zien aan haar grijze snuitje. Ze was namelijk 12 jaar (16 augustus 1994 geboren), maar ze gedroeg zich altijd nog wel heel jong.
Ze was een echte dame, ik had nog heel wat van haar kunnen leren aangezien ik soms behoorlijk lomp kan zijn.

Wanneer ze bij mij op visite kwam, of ik bij haar, daagde ze me altijd uit. Ik werd daar helemaal gek van en ging dan heel hard door de huiskamer rennen. Maar ach... dat is ook wel voor te stellen, ze was gewoon mijn super meid.

Het enige nadeel van Zunga was dat ze soms een behoorlijke ijdeltuit was. Ze wilde absoluut niets te maken hebben met water, geen natte poten, geen natte snuit, geen natte vacht, enzovoorts. Water uit haar bak drinken ging nog net, maar verder.... nee helemaal geen water. Bij nat weer ging ze dan ook helemaal op haar tenen lopen om zo min mogelijk natte poten te krijgen.

Ik zal haar enorm missen en zij zal altijd in mijn gedachten blijven.

Bunny

Bunny het (dwerg/angora/hangoor) konijn heb ik nooit mogen kennen. 3 augustus 2004 is hij zeer onverwacht overleden, waarschijnlijk aan een longontsteking, maar dat is niet zeker.
Hij was net 3 jaar geworden.

Mando

Mando heb ik zelf niet gekend, maar waarschijnlijk hadden wij het niet echt goed met elkaar kunnen vinden. Mando hield namelijk absoluut niet van andere mannetjes.